De nieuwe campagne van Save the Children: ‘Stop Kindersterfte’ zal de komende vijf jaar aandacht vragen voor de miljoenen kleine kinderen en pasgeboren baby’s die onnodig sterven aan ziektes als malaria en uitdroging bij diarree. Ziektes die we gemakkelijk kunnen voorkomen of genezen.
Voor de start van de nieuwe campagne ‘Stop Kindersterfte’ van kinderrechtenorganisatie Save the Children vertrok actrice Cystine Carreon (bekend van tv programma Gooische Vrouwen) naar Oeganda. Ze bezocht ziekenhuizen en klinieken waar ze zieke kinderen ontmoette en sprak met ongeruste jonge ouders. De reis maakte diepe indruk. Cystine: “Ik ontmoette in een kleine kliniek de 29-jarige Perosi die net bevallen was van een dochter. “Zij vertelde mij dat ze haar kindje nog geen naam had gegeven. Later hoorde ik dat pasgeboren baby’s in Oeganda pas na één week een naam krijgen omdat je nooit weet of zo’n kleintje de eerste week wel overleeft. Heel heftig vond ik dat.”
Elke 3 seconden sterft een kind jonger dan 5 jaar. Dit houdt in dat er vandaag ruim 25.000 kinderen overlijden. Cystine: “En dat feit kwam akelig dichtbij. Want Daniël, een klein jongetje van drie maanden dat ik in Oeganda ontmoette, heeft het niet gehaald. Ik bezocht hem in het ziekenhuis waar hij werd behandeld voor diarree. Vlak na ons bezoek hoorde ik dat hij naast diarree een malaria-aanval heeft gekregen. Dat heeft hij niet overleefd. Hij is vier maanden oud geworden, onvoorstelbaar toch? Dat kinderen sterven aan diarree? Het overlijden van Daniël heeft me diep geraakt.” Cystine is zelf moeder van een dochtertje van 5 jaar en weet daarom als geen ander hoe belangrijk het is dat je kind de zorg krijgt die het nodig heeft.
Een wandeling maken of fietsen van Koksijde naarOostende. Niet enkel genietend van het heerlijke landschap, maar met een themain je achterhoofd. Een statement makend.
Op zaterdag 8 mei 2010 organiseren de diensten Internationale samenwerking Noord Zuid van Koksijde, Oostende en Middelkerke en de jeugddienst van Nieuwpoort een wandel cq fietstocht rond duurzame handel van Koksijde tot Oostende: Fair Trade aan Zee.
De Fair Trade aanZee of ‘fiets en wandel voor duurzame handel’ is een wandeling of fietstocht van Koksijde naar Oostende. De drie Fair Trade (kust)gemeenten Koksijde, Middelkerke en Oostende en de bijna Fair Trade gemeente Nieuwpoort, willen opdeze manier ‘eerlijke handel’, maar ook duurzaamheid onder de aandacht brengen. Niet alleen een (h)eerlijke banaan, maar ook een biologische gekweekte appel of hernieuwbare energiebronnen dragen bij tot een meer duurzame wereld. Met deze tocht willen men in de vier gemeenten er mee voor zorgen dat producten van eerlijke handel, duurzame landbouw en hernieuwbare energiebronnen hun weg vinden naar meer klanten.
Boeren, handelaars, consumenten en politici kunnenallemaal hun rol spelen om producten van eerlijke en duurzame handel meerkansen te geven en zo samen te werken aan een leefbare wereld. De titel Fair Trade Gemeenten geeft aan dat eengemeente en haar inwoners eerlijke en duurzame handel een warm hart toedragenen er ook effectief werk van maken.
Eerlijke handelsproducten omdat ieder mens een eerlijk engoed loon en eerlijke arbeidsomstandigheden verdient. Een kans om te groeien.Biologische producten omdat ze zo gezond zijn en rekening houden met de natuuren het ecologische aspect. Lokale of regionale producten omdat ze meestalvoldoen aan beide aspecten en omdat fierheid nooit misplaatst is wat regionaleproducten betreft. Daarnaast is duurzaamheid en duurzame handel veel meer dandat: ook duurzame energie, composteren, recycleren, sensibiliseren, FSC gelabeld hout (geen ongecontroleerde kap in de regenwouden), waterzuivering,…
Want duurzaamheid staat voor een leefbare wereld voor onzekinderen, waar het goed is te leven. Een wereld die sociaal, ecologisch eneconomisch in balans is. Een wandeling en fietstocht van om en bij de 30km en 70km langs de mooiste plekjes van dit stukjekust. Afgewisseld met lekkers uit duurzame handel: bio, lokale producten eneerlijke handel.
De tocht passeert langs de mooiste plekjes, zoals deVoorduinen, het Hannecartbos, de IJzermonding om zo door te trekken langsheende Warandeduinen en Raversijde langs de kustlijn tot het sportstrand van Oostende. Bron: Koksijde
Geschreven op 14-3-2010 - Erik van Erne.
Geplaatst in Biologisch
De plant en de pot waarin hij staat zijn straks familie. Amerikaanse onderzoekers hebben ontdekt hoe ze milieuvriendelijk plastic kunnen maken uit planten. Dat maakten de wetenschappers verbonden aan computerproducent IBM en Stanford University bekend.
Het nieuwe plastic kan het vervuilende, bestaande plastic, dat van ruwe olie gemaakt wordt, op den duur vervangen. In het ‘groene plastic’ zijn metaaloxides vervangen door organisch materiaal, waardoor de producten biologisch afbreekbaar zijn. Het nieuwe plastic kan ook gebruikt worden voor medicijnen om nog gerichter doel te treffen. Bijvoorbeeld in het geval van kankermedicatie, dat nog beter de kankercellen en niet de gezonde cellen kan aanpakken.
Ook de voedselindustrie en autoindustrie zouden profiteren van het ecovriendelijke plastic, dat goedkoper is en geen chemische stoffen in dranken en voedsel achter laat. Het onderzoek wordt gepubliceerd in het Het Amerikaanse wetenschappelijk tijdschrift Macromolecules. Door Viviane Cleeren, eerder gepubliceerd op WWW-tjes
Geschreven op 14-3-2010 - Erik van Erne.
Geplaatst in Agenda, Duurzaam
We zouden zo graag willen geloven dat de omschakeling van het ‘fossiele’ naar het duurzame tijdperk harmonieus zal verlopen. Maar het echec van de klimaattop in Kopenhagen geeft weinig hoop; daar is vooral gebleken dat de machtsverhoudingen in de wereld zijn veranderd.
Een beter milieu en schonere energie zijn meer dan ooit deel geworden van het internationale politieke machtsspel.
Reden voor Tegenlicht om aandacht te besteden aan ‘de conflicten van de transitie’. In vijf achtereenvolgende weken is te zien hoe de eerste generatie milieuactivisten in China strijdt voor schonere lucht en niet-vervuild water; hoe de laatste olie en het laatste gas kunnen leiden tot een wereldwijd potje Risk rond energie, met als belangrijke vraag waar Europa staat in die strijd; welk vuil geopolitiek spel in Equatoriaal Guinee door de VS en China wordt gespeeld om olie, als zo vaak ten koste van de Afrikaanse bevolking; of een Nederlandse elektrische auto-industrie in de 21ste eeuw denkbaar is: wij mogen onszelf graag zien als ‘gidsland’ maar loopt onze volgende auto echt op elektriciteit? En is die dan in Nederland gemaakt, omgebouwd of afkomstig uit China?
Er wordt op 12 april 2010 afgesloten met een ‘groene masterclass’ op kasteel Groeneveld in Baarn. Nederlandse kopstukken uit bedrijfsleven, politiek en wetenschap praten met speciale gast Hermann Scheer (’de Al Gore van Europa’) onder leiding van Joris Luyendijk over de beste strategie voor Nederland wat betreft fuelswitch, energie-transitie en ‘bio-based economy’. Bron: Tegenlicht
Geschreven op 14-3-2010 - Erik van Erne.
Geplaatst in Vervoer en OV
Zo, de Geneva Motor Show 2010 zit er weer zo’n beetje op. Vandaag de laatste dag. We hebben nog het een en ander aan groen nieuws verzameld. Nee, geen hybride auto’s. Dat is en blijft een tussenoplossing, waarbij terecht steeds vaker wordt getwijfeld aan de milieuwinst.
Volledig elektrische auto’s al dan niet met brandstofcel lijken voorlopig de beste optie om enerzijds zo snel mogelijk af te komen van onze olieverslaving en mits we over voldoende groene stroom beschikken om die elektrische auto’s op te laden, zero-emission.
Volgens schattingen worden iedere dag zo’n 6000 meisjes slachtoffer van vrouwenbesnijdenis. Niet alleen in Islamitische landen, maar ook in Europa. Een besnijdenis van een vrouw betreft vaak het operatief verwijderen van de clitoris.
Ook het verwijderen van andere delen van de genitaliën wordt vaak besnijdenis genoemd. Dit is een operatie die, in tegenstelling tot de besnijdenis van mannen, in de meeste westerse landen wordt gezien als verminkend, misdadig en vrouwonwaardig.
In sommige culturen is de besnijdenis van vrouwen geaccepteerd. Hierbij zijn een aantal vooronderstellingen namelijk dat besnijdenis ervoor zorgt dat vrouwen voor en tijdens het huwelijk rein zijn en men stelt dat de vulva door besnijdenis mooier en schoner is.
Heb ik je aandacht? Vind je deze informatie net zo weerzinwekkend als ik? Jaren geleden las ik ‘Mijn Woestijn’ van Waris Dirie. Een ongelooflijk ingrijpend verhaal over een voor mij tot op dat moment onbekend thema. Tijdens het lezen kneep ik regelmatig mijn benen samen: de gruwelijkheden van een besnijdenis maakte heel veel indruk op mij. Het is Waris Dirie, inmiddels een bekend topmodel, echt overkomen. Geboren als lid van een nomadenstam in Somalie, was het normaal om besneden te worden op driejarige leeftijd. Wat haar echter te ver ging, was een uithuwelijk aan een 61-jarige man op haar dertiende. Ze vluchtte en kwam terecht in Londen. Daar werd ze ontdekt als fotomodel.
Nadat ze bekend was geworden als ‘nomade turned model’, wilde ze haar bekendheid gebruiken voor haar echte verhaal. De besnijdenis van vrouwen dat nog altijd doorgaat. Waris werd voor mij een voorbeeld: doorzetten, ondanks alles. Met ongelooflijke kracht veerkracht slaat ze terug en weet ze haar leven te veranderen. En niet alleen haar leven, ook dat van vele andere vrouwen. Ze is VN-ambassadrice en heeft al bereikt dat in vele landen de vrouwenbesnijdenis verboden is. Echter, het gebeurt nog steeds.
Het verhaal van deze voorvechtster van de vrouwenrechten is nu verfilmd. Ik mocht bij de premiere van ‘Desert Flower’ zijn. Ook Waris en de regiseusse van deze prachtige film waren aanwezig in het Tropenmuseum in Amsterdam. Waris Dirie sprak de aanwezigen toe: “Als iemand van je familie in gevaar is, wat doe je dan? Dan verzet je bergen, dan doe je alles om die persoon te helpen. Ik doe dat ook, maar in iets grotere vorm.” Scriptschrijfster en regiseusse Sherry Hormann over de film: “Ik heb van Waris maar één verzoek gekregen toen we begonnen met het schrijven van de film. Ze wilde dat we niet een dramatisch verhaal zouden neerzetten, maar een verhaal over het leven. Dus met een lach en een traan.” Vervolgde lachend: “Ik zei haar dat het schrijven van het script dan twee jaar langer zou duren.” Maar die extra inzet wordt beloond: ‘Desert Flower’ is een prachtig gevoelige film geworden. De besnijdenis is een rode draad, maar voert niet de overhand. En, zoals het leven is – ook dat van Waris, moet je soms lachen en lopen soms de tranen over je gezicht.
Dit bericht is geschreven door Marlies en is eerder gepubliceerd op Het Kan Wel, overgenomen in het kader van de samenwerking tussen Het Kan Wel, Idealize en Anders Bekeken.
Vanaf 8 april 2010 in de Nederlandse bioscopen. Kijkt u alvast even naar de indrukwekkende trailer.
Kijk, dat is nou weer een geweldig voorbeeld van onze Koningin. Iedereen kent het probleem. U heeft wat oude spullen staan en wat moet je er mee. Lang niet alles wordt door de kringloopwinkel geaccepteerd. Afdanken als afval. Liever niet.
Nee, Koningin Beatrix heeft een hele mooie bestemming gevonden voor haar koninklijke trein. Nog één keer maakt ze er een ritje mee naar de voorlopige eindbestemming: Het Spoorwegmuseum in Utrecht. Mooi voorbeeld van hergebruik.
Hare Majesteit de Koningin opent op woensdag 14 april 2010 in Het Spoorwegmuseum de tentoonstelling Royal Class, vorstelijk reizen. Hare Majesteit arriveert in het museum per koninklijke trein, waarna deze aan de tentoonstelling wordt toegevoegd.
Tijdens de tentoonstelling zijn de rijtuigen van het Nederlandse koningshuis voor het publiek toegankelijk. Royal Class, vorstelijk reizen opent op 15 april voor publiek en eindigt op 5 september.
Het Spoorwegmuseum is in 2005 na een grondige verbouwing heropend en viert dit eerste lustrum met Royal Class, vorstelijk reizen. Voor het eerst in de geschiedenis zijn koninklijke rijtuigen uit heel Europa in één tentoonstelling te zien. Na een vorstelijke ontvangst in de koninklijke wachtkamer van het museum worden bezoekers over een rode loper langs de tentoonstelling geleid. Acteurs nemen bezoekers mee langs de geschiedenis van vorstelijke dynastieën en vertellen de verhalen van hun vele treinreizen.
Van het Nederlands koningshuis zijn aanwezig de koninklijke salonrijtuigen van koningin Juliana en prins Bernhard (Sr8 en Sr9) en het huidige rijtuig van koningin Beatrix (Sr10). Deze rijtuigen zijn voor publiek toegankelijk.
De Koninklijke trein werd in 1993 opgeleverd. De basis voor het ontwerp was de intercity die de NS op dat moment gebruikte.
Het Koninklijke rijtuig heeft een salon met daarin een vergadertafel en zes stoelen. Ook zijn er twee slaapkamers en een keukentje.
Bezoekers kunnen ook de rijtuigen zien van de Engelse koningin Adelaide (1842), de Portugese koningin Maria Pia (uit 1858, de complete trein), een paneel van de hoftrein van keizerin Elizabeth (beter bekend als Sissi, 1858,) de meubels van de koninklijke trein van de Beierse koning Ludwig II (rond 1860), het interieur van het tsarenrijtuig van tsaar Alexander II (1870), de rijtuigen van koning Christiaan IX van Denemarken (1871), de Engelse koning Edward VII (1902), aartshertog Franz Ferdinand van Oostenrijk-Hongarije (1910), koning Albert I van België (1912), de Zweedse koning Carl Gustav (1930) en koning Boris van Bulgarije (1938).
Eind 2009 heeft Bartels Ingenieursbureau onder haar eigen medewerkers in Nederland een ontwerpwedstrijd uitgeschreven, genaamd de Bartels Design Contest 2010.
De opdracht luidde als volgt: Ontwerp een drijvende stad voor circa 10.000 inwoners. De locatie is IJburg – Markermeer – Almere.
Het doel is hierbij niet om alles helemaal technisch uit te werken. Nee we willen een mooi concept zien, dat er goed uitziet en bovendien enigszins realistisch en maakbaar is. Daarnaast moet het geheel natuurlijk blijven drijven!
Onderdeel van de opdracht is het ontwerpen van een Olympisch Stadion voor deze stad. Dit valt onder het planologische gedeelte ‘recreëren’. Dit stadion moet plaats bieden aan 60.000 toeschouwers, maar moet kunnen worden uitgebreid tot een capaciteit van 90.000 zitplaatsen.
Deze contest is ook gehouden in het kader van de gedachte om de Olympische Spelen van 2028, 100 jaar na 1928 toen de Spelen ook in ons land waren, weer naar Nederland te krijgen. Een drijvend Olympisch Dorp met een drijvend Olympisch Stadion zou uniek zijn in de historie van de Spelen. Daarnaast heeft deze stad een flexibel karakter, waardoor het mogelijk is om de stad na de Olympische Spelen bewoonbaar te maken als “echte stad”.
Duurzaamheid speelt in deze contest eveneens een grote rol, omdat wij de natuurlijke leefomgeving waarop/waarin wij bouwen niet aan willen tasten. De stad moet daarom zelfvoorzienend zijn en bovendien zo min mogelijk belastend voor het milieu. Ook de flexibiliteit van de stad speelt hierin een rol. Uitbreiding van de stad is gemakkelijk mogelijk, net als functiewisseling. Bron: Bartels Meer op Idealize
Mooi hoor. Ben gek op mooie concepten en als het daarom gaat, moet ik altijd denken aan de gebroeders Das, onze nationale futurologen met de meest fantastische concepten. Gemiste kans van de ontwerpers om de totale vormgeving een Nederlands tintje mee te geven. Mocht het ooit tot uitvoering komen dan zou ik willen zeggen graag in de vorm van een Tulp en als het even kan, graag oranje in het kader van de visuele economische identiteit van Holland.
Geschreven op 13-3-2010 - Erik van Erne.
Geplaatst in Natuur
A Sea that is More Like a Labyrinth. Navigating the labyrinth of the Archipelago Sea off the coast of Finland in the Baltic Sea is a hazardous business due to its varying depths and abundant rocks. The archipelago consists of roughly 40,000 islands if you count every rock that breaks the surface, but only 257 of them measure more than one square kilometre and even fewer are inhabited.
Emerging after the last ice age about 10,000 years ago, the islands are still in a post-glacial rebound process, rising 4-10 mm a year. The old islands are growing and newer small ones constantly emerge from the shallow water, where the mean depth is only 23 metres.
The sea freezes over during cold winters, making it possible to drive on the ice, and official ice roads are laid out to connect the islands.
For centuries, fish has been a vital source of food for the islanders; even when the crops failed, seafood was always available. Despite the growth of tourism, fishing is still the primary source of income in the region, which is particularly famous for its Baltic herring and rainbow trout.
The Archipelago Sea is exposed to what is known as eutrophication. This is where nutrient pollution from sewage effluent or the run-off from fertilisers stimulates algal bloom in shallow, brackish waters like the Archipelago Sea. Besides making the water cloudy, the algal bloom causes a lack of oxygen and reduces the amount of food, affecting the health of fish species like salmon, trout and Baltic herring.
Global climate change and the associated rising temperatures, decreasing ice cover and increasing winter rainfall, are expected to exacerbate eutrophication, with potentially damaging consequences for biodiversity, tourism and fishing in the Archipelago Sea.
Geschreven op 13-3-2010 - Erik van Erne.
Geplaatst in Agenda, Milieu, Water
De documentaire ´De Regenmakers´ volgt vier Chinese burgeractivisten in hun strijd voor een schoner milieu. We maken kennis met de reden van hun strijd, de ernstige mate van vervuiling in China, maar ook met de Chinese overheid die obstakels legt in het bereiken van een oplossing.
De documentaire is een must-see voor iedereen die zich bezighoudt met duurzaamheid en een schoner milieu, aldus Bibi Bleekemolen, werkzaam bij Submarine, een productiebedrijf voor onder andere documentaires.
In de indringende en poëtische documentaire De Regenmakers, volgt filmmaker Floris-Jan van Luyn vier milieuridders in China. Op de grens van heldenmoed en koppigheid, vertellen zij over hun strijd tegen de stugge en soms agressieve lokale autoriteiten.
Wei Dongying, een vissersvrouw uit Zhejiang, Zuid-China, is één van de hoofdpersonen in ‘De Regenmakers’. Zij maakt zich zorgen over de vervuiling in haar dorp en in de Qiantang-rivier door afvalwater van omliggende fabrieken. Al jaren vecht zij tegen de fabrieksdirecteuren en de lokale overheid voor een leefbaarder bestaan.
De Regenmakers brengt naast Wei, drie andere ongeruste Chinese burgeractivisten in beeld: een rijstboerin onder de rook van een chemische fabriek, een herder in een oprukkende woestijn en een danseres in de schaduw van de grootsteedse vuilverbranding. De visuele leidraad van de film zijn de vier elementen. Ze staan symbool voor een strijd om het milieu die veel verliezers kent en weinig winnaars.
De Regenmakers is film van Floris-Jan van Luyn, geproduceerd door Submarine, in samenwerking met de VPRO en ZDF. De documentaire wordt uitgezonden door Tegenlicht, in het kader van het thema ‘De groene transitie.’
Maandag 15 maart 2010, ca. 20.55 uur op Nederland 2 VPRO Tegenlicht en dinsdag 16 maart 2010 14:55 Ned 2 (Herhaling)
De nieuwe campagne van Save the Children: ‘Stop Kindersterfte’ zal de komende vijf jaar aandacht vragen voor de miljoenen kleine kinderen en pasgeboren baby’s die onnodig sterven aan ziektes als malaria en uitdroging bij diarree. Ziektes die we gemakkelijk kunnen voorkomen of genezen.
Elke 3 seconden sterft een kind jonger dan 5 jaar. Dit houdt in dat er vandaag ruim 25.000 kinderen overlijden. Cystine: “En dat feit kwam akelig dichtbij. Want Daniël, een klein jongetje van drie maanden dat ik in Oeganda ontmoette, heeft het niet gehaald. Ik bezocht hem in het ziekenhuis waar hij werd behandeld voor diarree. Vlak na ons bezoek hoorde ik dat hij naast diarree een malaria-aanval heeft gekregen. Dat heeft hij niet overleefd. Hij is vier maanden oud geworden, onvoorstelbaar toch? Dat kinderen sterven aan diarree? Het overlijden van Daniël heeft me diep geraakt.” Cystine is zelf moeder van een dochtertje van 5 jaar en weet daarom als geen ander hoe belangrijk het is dat je kind de zorg krijgt die het nodig heeft.
